1.Ks. Proboszcz Władysław Kiliński (w Brodnicy 1916 – 1955)
Urodził się 13 października 1873 roku w Poznaniu jako syn nauczyciela Felicjana i Marianny zd. Willscher. Ochrzczony został w poznańskiej farze. Ukończył Gimnazjum im. św. Marii Magdaleny i zdał w nim maturę w 1893 roku. Po maturze przez krótki czas pracował jako nauczyciel w majątku J. Ozdowskiego w Murzynowie Kościelnym. W roku akademickim 1894/95 studiował weterynarię w Berlinie. Następnie czując powołanie, wstąpił do Seminarium Duchownego w Poznaniu. 21 czerwca 1898 roku uległ wypadkowi, w wyniku którego musiał odbywać kurację w górach, gdyż intensywne bóle głowy utrudniały mu studia i dokuczały również w okresie kapłaństwa. Święcenia Kapłańskie przyjął 12 listopada 1899 roku. Pracę kapłańską rozpoczął w Kcyni, potem pracował w Swarzędzu, Golejewku, Gostyniu i Buku. Od 1 sierpnia 1903 roku otrzymał w zarząd parafię w Piłce. Zmylił władze pruskie, które zakazywały mu budowy kaplicy, zdobywając zezwolenie na budowę sali rozrywkowej, którą następnie wykorzystał do celów liturgicznych. Stanowisko proboszcza w Brodnicy objął 4 kwietnia 1916 roku po uprzednim uzyskaniu prezenty dziedziczki Brodnicy Antoniny
z Chłapowskich Mańkowskiej oraz zgody władzy rządowej. W tym okresie odznaczał się dużą aktywnością polityczną, która szczególnie uwydatniła się podczas plebiscytu na Górnym Śląsku. Jego wyjątkowe poświęcenie i ogromne wysiłki o to, by Górny Śląsk wrócił do Macierzy, były godne najwyższego podziwu. Pracy społecznej oddawał się zawsze chętnie. Zorganizował Stowarzyszenie Młodzieży Polskiej. Na kuracje wyjeżdżał do Zakopanego, Krynicy, Kołobrzegu i Marienbadu. W 1936 roku brał udział w Kongresie Eucharystycznym w Kartaginie. W roku 1939 został wytypowany na zakładnika i miał byś stracony publicznie przez Niemców na śremskim rynku. Daleko posunięty wiek uchronił go jednak od śmierci. Podczas aresztowania go okupanci zauważyli na ścianie plebanii obraz przedstawiający Jana Kilińskiego. Nakazali mu zdjęcie obrazu, ale on powiedział: Nie uczynię tego. To jest nasz bohater narodowy. Możecie mnie zastrzelić na miejscu. Obraz został nietknięty. 5 lutego 1955 roku poprosił Władzę Duchowną o przeniesienie w stan spoczynku. Miał wtedy 81 lat. Rezygnacja została przyjęta 28 lutego 1955 roku. Zmarł 4 czerwca 1958 roku. Został pochowany w Brodnicy, której 39 lat był proboszczem.
Parafia Św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Brodnicy
2.Ks. Proboszcz Władysław Simiński (w Brodnicy 1955 – 1986)
Urodził się 10 maja 1918 roku w Czempiniu z ojca Walentego i matki Bolesławy zd. Rakowskiej. Ojciec miał piekarnię i młyn. Był również kasjerem w Banku Spółdzielczym w Czempiniu. Władysław uczęszczał do czterech klas szkoły powszechnej w Czempiniu i do Gimnazjum w Kościanie. Od dzieciństwa, przez okres szkoły średniej był ministrantem. W Gimnazjum brał również żywy udział w harcerstwie. Podobnie udzielał się w harcerstwie jako kleryk Seminarium Duchownego w Gnieźnie, do którego wstąpił po zdaniu matury w 1938 roku. Studia seminaryjne przerwała II Wojna Światowa. Razem z innymi mieszkańcami Czempinia został w 1939 roku jednym z pierwszych transportów wysiedlony do Sokołowa Podlaskiego. Krótko po przyjeździe nawiązał kontakt z tamtejszym Ruchem Oporu i brał udział w różnych akcjach, m in. w uzyskaniu szczegółowych danych o obozie śmierci w Treblince. Po wojnie wrócił do Czempinia i podjął przerwaną przez wojnę naukę w Seminarium Duchownym w Gnieźnie. Święcenia Kapłańskie przyjął w 1948 roku  i jako wikariusz pełnił posługę duszpasterską w Wielichowie, Śremie i Krotoszynie. W Krotoszynie wypadło mu duszpasterzować w osieroconej przez osadzenie w więzieniu ówczesnego proboszcza ks. Teodora Kaczmarka parafii. W roku 1955 został ustanowiony proboszczem parafii w Brodnicy. Przez cały okres duszpasterzowania w Brodnicy cechowała go troska o parafię i kościół. Podczas długoletniego proboszczowania w Brodnicy dokonał między innymi: przefugował kościół (1955-1958), pomalował wnętrze świątyni (1958), poświęcił nowy sztandar Matek Różańcowych (1958), przeżył radość Prymicji Kapłańskich Syna parafii, ks. Jerzego Wójciaka (26.12.1958), naprawił organy (1958), wykonał rzeźbę z kamienia św. Katarzyny nad wejście do kościoła, zlecił wykonanie obrazu Matki Bożej Częstochowskiej i umieścił go w głównym ołtarzu (1965), poświęcił umieszczony w bocznym ołtarzu (po lewej stronie kościoła) obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy, przeżył z parafianami Parafialny Dzień Tysiąclecia (1966), przeprowadził remont wieży, pokrył ją blachą cynkową (1969), poświęcił nowy Sztandar dla dzieci (1969), dokonał remontu tzw. małej wieży (1972), uzupełnił dach w brakujący łupek (1973), przeżył wraz z parafianami 25 – lecie Kapłaństwa (1973), przeprowadził uroczystość 100 – lecia Kółka Rolniczego i poświęcił odnowiony, historyczny sztandar, przyjął od Rady Państwa Złoty Krzyż Zasługi (1974), z rozmachem powitał Matkę Bożą Częstochowską w kopii jej jasnogórskiego wizerunku (1977), poświęcił nowy sztandar Ochotniczej Straży Pożarnej (1977). Po 31 długich latach posługi kapłańskiej umarł 24 grudnia 1986 roku.

3.Ks. Proboszcz Józef Mizgalski (w Brodnicy 1987 – 1999)
Urodził się 17 marca 1929 roku w Ostrowie Wlkp. Z ojca Jana, robotnika kolejowego i matki Rozalii zd. Lubojańska. W tym mieście spędził dzieciństwo i lata młodzieńcze. Do wybuchu II wojny światowej ukończył kilka klas szkoły powszechnej. W czasie wojny pracował jako posłaniec w firmie handlującej warzywami. W roku 1945 ukończył szkołę powszechną. W rodzinnym mieście uczęszczał do Państwowego Koedukacyjnego Gimnazjum i Liceum dla Dorosłych. W tym czasie włączył się aktywnie w życie parafialne: był opiekunem chłopców w Krucjacie Eucharystycznej w parafii św. Stanisława Bpa, a następnie komendantem Krucjaty Eucharystycznej w parafii
św. Antoniego. Maturę zdał w 1950 roku. Krótko pracował jako nauczyciel. W roku 1950 wstąpił do Seminarium Duchownego w Poznaniu. Święcenia kapłańskie przyjął 26 maja 1956 roku z rąk Ks. Arcybiskupa Walentego Dymka. Po święceniach pracował jako wikariusz w Ostrzeszowie, w parafii MB Bolesnej w Poznaniu, w Farze Poznańskiej, w Rawiczu i Wolsztynie. W roku 1969 został wikariuszem w Jankowie Zaleśnym z poleceniem tworzenia parafii i budowy kościoła w Roszkach, a 1 lutego 1980 roku proboszczem w Roszkach, gdzie m. in. wybudował nowy kościół. Dnia 10 stycznia 1987 roku został proboszczem w Brodnicy. Okres posługi duszpasterskiej w nowej parafii wykorzystał najlepiej, jak potrafił: wymalował wnętrze kościoła (1988), odprowadził  wodę od kościoła (1988), postawił nowy Krzyż na cmentarzu (1990), wyposażył kościół w trzy nowe żyrandole (1992), przeprowadził remont tzw. małej wieży (1998).  Z upływem lat pogarszał się stan jego zdrowia, do tego stopnia, że 9 lutego 1999 roku po 12 latach posługi kapłańskiej w Brodnicy poprosił o przyjęcie rezygnacji z parafii. Zamieszkał w Państwowym Domu Opieki w Psarskim k. Śremu otoczony życzliwością personelu, pensjonariuszy, kapłanów i dawnych parafian. Umarł 29 listopada 1999 roku.

4.Ks. Proboszcz Jacek Markowski (w Brodnicy 1999 – 2003)
Urodził się dnia 10 sierpnia 1960 roku w Poniecu. Święcenia kapłańskie przyjął 23.05.1985r. w Poznaniu z rąk Ks. Arcybiskupa Jerzego Stroby. Po święceniach pracował kolejno na pięciu wikariatach: w Grodzisku Wlkp, Poznaniu, Międzychodzie, Rydzynie i  Lesznie. Dnia 1 marca 1999 został proboszczem w Brodnicy, gdzie pracował ponad cztery lata. W tym czasie wymienił nagłośnienie w kościele, kościół parafialny wyposażył w nowe ławki, naprawił kościelne sztandary, baldachim, zakupił komplet nowych ornatów. Na probostwie przeprowadził remont dachu i wymienił pokrycie dachowe, wewnątrz zmienił instalację CO i założył piec miałowy, utwardził teren przed probostwem masą bitumiczną i teren przy probostwie zagospodarował obsadzając różnymi gatunkami krzewów, założył na cmentarzu chodnik z kostki brukowej.  Z dniem 1 sierpnia 2003r. został proboszczem parafii św. Jadwigi w Grodzisku Wlkp. Od wielu lat pełni funkcję kapelana KKS Lech. Jest wicedziekanem dekanatu grodziskiego.

5.Ks. Proboszcz Jerzy Przybylski (w Brodnicy 2003 - 2017)
Urodził się 4 stycznia 1955 roku w Poznaniu z ojca Kazimierza, wychowawcy w internacie Ośrodka Szkolno – Wychowawczego  dla dzieci niewidomych i matki Marii zd. Mielnikiewicz. Dzieciństwo i lata młodzieńcze związał z Owińskami k. Poznania. W tej znanej zwłaszcza z kwiatów miejscowości, w latach 1962 - 1970 uczęszczał do szkoły podstawowej. Maturę uzyskał w roku 1974 po czterech latach nauki w Liceum Ogólnokształcącym w Rogoźnie Wlkp. W latach 1974 - 1980 przygotowywał się do kapłaństwa w Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Poznaniu. Święcenia Kapłańskie przyjął dnia 15 maja 1980 roku z rąk Ks. Arcybiskupa Jerzego Stroby. W latach 1980 - 1990 pracował kolejno na czterech wikariatach: w Kaźmierzu, Rawiczu, Szamotułach i Gorzycach Wielkich.W roku 1990, w dziesiątym roku kapłaństwa, został proboszczem w Wojnowicach z poleceniem budowy kościoła i tworzenia nowej Parafii. Szczęśliwie ukończył budowę w roku 1993 i przeżywał radość konsekracji kościoła, której dokonał Ks. Arcybiskup Jerzy Stroba. Do Wojnowic sprowadził z Krakowa relikwie św. Brata Alberta, patrona kościoła i Parafii. W roku 1995 został proboszczem w Obrzycku i Słopanowie. Zabezpieczył specjalnym preparatem drewniany kościół parafialny w Słopanowie, ukończył remont dachu na parafialnym kościele w Obrzycku, odnowił jego wnętrze, wymienił stolarkę okienną i wszystkie ławki, poddał renowacji konserwatorskiej dwa ołtarze i ambonę. Remontował kościół filialny w Piotrowie. Przebudował całkowicie kaplicę filialną w Stobnicy. Od sierpnia 1999 roku pełnił posługę proboszcza w parafii farnej w Grodzisku Wlkp. Specjalną troską otoczył kościół poklasztorny. Odnowił zabytkowe ołtarze, wytynkował kościół na zewnątrz. W budynku poklasztornym - dawnym klasztorze, przeprowadził kapitalny remont a budynek wydzierżawił szkole. Pokrył miedzią dach kościoła św. Jadwigi i odnawił jej wnętrze, na zewnątrz kościół otynkował i wymalował. Przeprowadził remont dachu kościoła cmentarnego i wyposażył go w elektryczne ogrzewanie. Przebudował i poddał kapitalnemu remontowi probostwo i tzw. stare probostwo, gdzie utworzył funkcjonalny wikariat z dużą salą i pokojami na piętrze. W roku 2003 został proboszczem w Brodnicy, a już w roku 2004 wybudował w osiem miesięcy kościół w Szołdrach. Do nowego kościoła, dzięki życzliwości Nuncjatury Apostolskiej w Indiach, sprowadził relikwie błogosławionej Matki Teresy, patronki kościoła. Remontował kościół parafialny. Dach kościoła i wieżę pokrył łupkiem. Wymalował wnętrze kościoła. Uruchomił trzy dzwony, wymienił całkowicie niefunkcjonalne nagłośnienie kościoła i zainstalował nowe. Założył trzy nowe tarcze zegarowe, każdy z osobnym napędem i uruchomił zegary. Remontował wnętrze probostwa, wymienił wszystkie okna na parterze, wymienił piec w piwnicy.

Za zasługi dla Archidiecezji Poznańskiej w roku 2001 został mianowany przez Ks. Arcybiskupa Juliusza Paetza Kanonikiem honorowym Kapituły Kolegiackiej Szamotulskiej. Jest wicedziekanem dekanatu śremskiego. 26 listopada 2008 roku przeżył radość jubileuszu 120 – lecia konsekracji kościoła. Przy licznie zgromadzonych wiernych, koncelebrowanej przez księży dekanatu śremskiego mszy św. przewodniczył Ks. Prałat Jan Stanisławski – ojciec duchowny kapłanów Archidiecezji Poznańskiej. W uroczystości uczestniczył wicemarszałek wielkopolski – Leszek Wojtasiak.

Copyright - Parafia Św. Katarzyny w Brodnicy 2008 - 2009
Foto, projekt i wykonanie: Dariusz Antoniewicz