BUDOWA   MUROWANEGO  KOŚCIOŁA

        
Dwa tygodnie po pożarze, ks. proboszcz Wincenty Cichowski poświęcił miejsce i nowy ołtarz według rytuału, przy którym do czasu wybudowania nowej świątyni odprawiano Msze św.
         Dalsze postępowania w sprawie nowego kościoła rozpoczęły się 13 października 1862 roku zebraniem w obecności gen. Dezyderego Chłapowskiego, patrona i parafian ze wsi należących do brodnickiej parafii.
Aby w każdej sprawie dotyczącej budowy świątyni nie zwoływać całej parafii, wybrano 7- osobową komisję budowlaną, która otrzymała pełnomocnictwo do prowadzenia budowy w imieniu wszystkich wiernych. Dziekan, ks. Radzki
z Lubinia zaproponował ks. proboszcza Cichowskiego na przewodniczącego komisji. Natomiast jako budowniczego kościoła Konsystorz w piśmie z dnia 4 listopada 1862 roku zaproponował pana Schinke z Poznania, z którego przewodniczący zrezygnował, gdyż opóźniał on rozpoczęcie prac budowlanych. Z Ogniowej Kasy prowincjonalnej parafia otrzymała 2200 tys. talarów z ubezpieczenia za spalony kościół i po 100 talarów za dwa budynki.
        
Zadaniem komisji było zatwierdzenie i przyjęcie planu budowy, oznaczenie miejsca budowy, zawieranie układów z wszelkimi przedsiębiorcami i rzemieślnikami dotyczących kupna materiału, określenie wysokości składek na budowę świątyni, jak również prowadzenie korespondencji z władzami.
        
Dnia 11 czerwca 1867 roku ks. Cichowski dokonał uroczystego poświęcenia kamienia węgielnego ( wmurowanego na 3 stopy głęboko, w miejscu spalonego kościoła, tuż za Wielkim Ołtarzem) i miejsca pod nową świątynię.
Uroczystość odbyła się w obecności licznie zgromadzonych i przybyłych:
- ks. Tomasza Hertmanowskiego - plebana z Rąbinia
- ks. A. Różańskiego - plebana z Błociszewa
- ks. A. Idzikowskiego - plebana z Żabna i Jaszkowa
- ks. M. Czapli - plebana z Iłówca, który wygłosił kazanie
Cegłę do budowy przewożono czułnami do Jaszkowa - skąd dalej do Brodnicy wozami - z trzech różnych cegielni i różnego rodzaju,:
1. od kupca Schwarsenza z Pyszącej koło Śremu
2. 100tys. z Międzychodu nad granicą  Brandenburską

3. z poznańskiej cegielni Kohlera, której cegły wykorzystywano również
do budowy fortyfikacji Poznania.
Za 1000 sztuk cegły płacono 13 talarów, natomiast 18 talarów za następne 100 sztuk cegły na gzymsy i dekoracje. 2/3 kosztów miał pokryć patron parafii - Kazimierz Chłapowski, resztę parafianie, dodatkowo zobowiązali się pomóc przy różnych pracach, które zostały wycenione na 3,790 talarów.
Według kosztorysu (z którego wyłączono wieżę ze sklepieniem i grobowiec Wilczyńskich - 500 talarów) budowa kościoła została oszacowana na 17.400 talarów. Zgadnie z umową p. Hebanowski zobowiązał się ukończyć prace do
15 listopada 1869 roku. Otrzymał on dwie izby dla rzemieślników pracujących przy budowie, 200 talarów na podróże. Za prace murarskie odpowiedzialny był Wilhelm Lenz z Poznania, za prace ciesielskie odpowiadał podmistrzek Sommerfeld, a za pokrycie dachu majster Mitzner z Poznania.
        Niestety, terminu umowy Hebanowski nie dotrzymał. Prace budowlane  trwały jeszcze w 1870 roku, tak że dopiero 25 listopada tego roku ks. Cichowski poświęcił nowy kościół. Po śmierci Ks. Cichowskiego (9.09.1887r.) jego następca ks. Piotr Gałdyński wyposażył  wnętrze kościoła w boczne ołtarze, postawił wspaniałą wieżę i  pobudował nowe organy. On też 26 listopada 1888 roku przeżył radość konsekracji kościoła, której wśród licznie zgromadzonych parafian dokonał biskup Edward Likowski z Poznania.

Ostatecznie dopiero 16 kwietnia 1867 roku po przezwyciężeniu licznych trudności związanych ze skompletowaniem dokumentów oraz zebraniu odpowiedniej sumy pieniędzy, ks. Cichowski otrzymał zgodę na poświęcenie miejsca i położenie kamienia węgielnego pod budowę nowej świątyni. Dwa tygodnie wcześniej, tj. 3 kwietnia 1867 roku, na zebraniu parafialnym podpisano kontrakt na prowadzenie budowy między Stanisławem Hebanowskim, budowniczym z Poznania a członkami komisji budowlanej, którą tworzyli:
1. przewodniczący - ks. W. Cichowski - pleban

2. Kazimierz Chłapowski - patron kościoła
3. Stanisław Chłapowski - dziedzic dóbr z Szółdr
4. Józef Parczewski - dziedzic dóbr z Grabianowa
5. Szymon Walasiak - gospodarz z Brodnicy
6. Andrzej Zakrzewski - gospodarz z Sulejewa
7. Kasper Jankowiak - gospodarz z Kopyt
Parafia Św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Brodnicy
Copyright - Parafia Św. Katarzyny w Brodnicy 2008 - 2011
Foto, projekt i wykonanie: Dariusz Antoniewicz